ข้าเคยเป็นราชาครองแผ่นฟ้า
คลื่นทะเลซัดซาเมื่อข้าสั่ง
ครั้นตื่นมาตัวข้าอยู่ลำพัง
มือสองปัดกวาดถนนตามข้างทาง

เคยเดิมพันเล่นตลกเห็นเป็นโชค
ศัตรูโศกหมดกล้าน่าสิ้นหวัง
ข้าเคยฟังไพร่ฟ้าเปร่งเสียงดัง
"โอ ราชันย์สิ้นลงทรงพระเจริญ "

กำมือแน่นกับกุญแจหาทางออก
แต่จนตรอกกำแพงบีบเหมือนถูกขัง
มองหันไปเห็นปราสาทก่อนเคยยัง
ล้มลงพังครืนดังปราสาททราย

ระฆังแห่งแดนพระเจ้าดังแว่วเสียง
ก่อสำเนียงจากทำนองสวงสวรรค์
โปรดเป็นดาบ เป็นแผ่นโล่ห์ ช่วยฝ่าฟัน
กลายเป็นฝันเมื่อครั้งข้าเป็นราชา

สายลมร้ายพัดกระชากผ่านตัวข้า
ประตูหนาปิดปังตามไล่หลัง
กระจกแตกเสียงปี่กลองคำรามลั่น
คนหมื่นพันประจันหน้าเลือดไหลนอง

เมื่อมีดใหญ่บั่นลงศีรษะข้า
การปฎิวัติยาดตราเข้ามาถึง
หากเป็นเพียงตุ๊กตาถูกตราตรึง
ลองคำนึง ใครอยากเป็นเจ้าแผ่นดิน?

องค์นักบุญโปรดรอรับวิญญาข้า
ไม่อาจหาคำบรรยายให้มากล้น
ครั้งเมื่อข้าเป็นกษัตรายังยืนยง
ตำนานหยุดจบลงกัีบราชา

Comment

Comment:

Tweet