เปลี่ยน 2

posted on 02 Jan 2012 22:01 by tearsinheaven in entries

ฉันได้ทำงานในบริษัทเอกชนที่อยู่ห่างจากบ้านเกิดราว600กิโลเมตร

ส่วนเขาก็ไปมีชีวิตอีกแบบ ชีวิตคล้ายเปลี่ยนแปลงไปหมดทุกอย่าง

เมื่ออยู่ห่างไกลพ่อแม่และเสียงบ่นไม่สามารถตามมาถึงที่ที่เราอยู่

บางเรื่องราวของเราเลือนรางในความทรงจำ เขากลายเป็นคนจากอดีต แต่เขายังไม่ลืมฉัน

 เมื่อถึงวันเกิดของฉันเขาจะโทรมาอวยพรทุกปี จนเข้าปีที่สี่ ฉันมัวสนใจกับเรื่องอื่นจนลืมรับโทรศัพท์จากเขา

ผ่านไปราวสามหรือสี่ปี เขาก็ยังโทรหาฉัน วันนั้นฉันนอนเล่นอยู่บนเตียงพลางนึกเพลินๆว่าเขาจะโทรมาหรือเปล่า

 เมื่อเขาโทรมาความรู้สึกผิดในใจค่อยๆผุดขึ้นมา แน่นอนฉันไม่เคยโทรไปอวยพรวันเกิดเขาเลย

 ฉันคุยกับเขานานเป็นพิเศษเพื่อทดแทนความรู้สึกผิดนั้น เขาบอกว่าฉันลืมวันเกิดของเขาไปเสียแล้ว

ฉันจึงบอกไปตามตรงว่าที่ไม่เคยโทรไปอวยพรวันเกิดเลยตั้งแต่เลิกกันเพราะไม่อยากให้เขานึกถึงความทรงจำดีๆตอนที่เราเป็นแฟนกัน เมื่อก่อนถ้าถึงวันเกิดเขาทีไรฉันจะมีของขวัญที่ทำเองให้เขา ตอนเย็นพาไปกินข้าวที่ร้านอาหารสวยๆและรอเวลาให้ผ่านเที่ยงคืนเพื่อที่จะได้อวยพรวันเกิดเขาเป็นคนสุดท้าย ฉันให้ความสำคัญอย่างมากมายกับวันเกิดของเขา แต่ตอนนี้ฉันไม่อยากให้เขารู้สึกอย่างนั้นอีกแล้ว

เขานิ่งไป  บทสนทนาระหว่างเราเงียบงัน

 ฉันนับในใจช้าๆ  หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า ผ่านไปเกือบสิบวินาที เขาจึงพูดว่า    “ต่อไปนี้เรามาอวยพรปีใหม่กันเถอะนะ” เขาให้เหตุผลว่าวันปีใหม่ไม่ใช่วันพิเศษของเขา ไม่ใช่วันพิเศษของฉัน แต่มันเป็นวันพิเศษสำหรับทุกคน หากจะอวยพรปีใหม่กันคงไม่เป็นไร

เขาอยากให้เราอวยพรปีใหม่กันทุกปี อย่างน้อยมันก็ยังแสดงว่าเราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ไม่ว่าเราจะเติบโตไปอย่างไรหรือว่าใครจะแต่งงานมีลูกไปแล้วก็ตาม วันนั้นเองที่สัญญาระหว่างเขากับฉันเริ่มต้นขึ้น

Comment

Comment:

Tweet